Damla

Tek teselli onun karşısında oturabilmek, bir resmi seyreder gibi onu şimdi doya doya seyredebilmekti.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Hayatımın en mutlu ânıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? Evet, bunun hayatımın en mutlu anı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu.
“Hayatımın en mutlu anıymış bilmiyordum. Aslında kimse onu yaşarken hayatının en mutlu anını yaşadığını bilmez.”
Mutlu anlardan geriye kalan eşyalar, o anların hatıralarını, renklerini dokunma ve görme zevklerini bize o mutluluğu yaşatan kişilerden çok daha sadakatle saklarlar.
Sayfa 73·Kitabı okuyor