Ambarlar doluydu, ama yoksul çocukların hepsinde kemik hastalığı vardı ve her taraflarında pellagra çıbanları çıkıyordu. Büyük şirketler açlık ile öfke ve kızgınlık arasında kıl kadar bir pay olduğunu bilmiyorlardı.
Ana:
— Kızma, dedi. Sabırlı ol. Ne kızıyorsun Tom?.. Öteki insanlar yok olup gittikleri zaman bizler, yani halk, yine yaşamakta devam edeceğiz. Tom, yaşayan halk biziz, onlar bizi yok edemezler. Halk biziz... Biz yaşamakta devam edeceğiz.
Canım öyle ölmek istiyor ki. Ölmeyi çok istiyorum. Biraz ölmek istiyorum. Ölmeliyim. Uykuda gibi. Biraz ölmek istiyorum.
Çok yorgunum.
Belki de, artık uyanmam.