İnsanların ahmaklıklarını,kötülüklerini gereğince çabuk unutamıyorum ya da bana yönelik kabalıklarını.Kimse duygularımı kolay kolay kışkırtamaz.Yaradılışım için kinci diyebiliriz belki...Birinden bir kez soğuyunca ilelebet soğurum.
Gerçekten sevdiğim pek az insan var; hele saygı duyduğum daha az insan var. Dünyayı tanıdıkça hoşnutsuzluğum daha da artıyor;her geçen gün insan karakterinin tarafsızlığına ve akıllı,duygulu görülenlere bile güvenilmeyeceğine olan inancım güçleniyor.
Daha önce görmediğim insanlarla rahat konuşma yeteneği.Başkalari gibi konuşmalarının tonunu yakalamıyorum,söz ettikleri şeylere ilgi duyuyormuş gibi görünemiyorum.
bir yalan söylendiği zaman insanların değil,
eşyanın bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşıyordum. Yalana
herşey isyan etmelidir. Eşya bile: Damlardan kiremitler
uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp havada bir saniye
içinde toz duman olmalıdır, camlar kırılmalıdır, hattâ yıldızlar
düşüp gökyüzünde bin parçaya ayrılmalıdır filân...