nimet
@dailyofnemo
11 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Kitap eşinin ölümüyle yas sürecine giren Türkan'ı anlatıyor. Yıllar süren sessizliğinin ve beklemenin ardından gelen filizlenmeyi, yenilenmeyi kaleme alıyor. Türkan alışkanlıklarının alanında sıkışmış, başkalarının gösterdiği yerde yaşamayı öğrenmiş bir kadın olarak onun yavaş yavaş kendi sesini bulmasını okuyoruz. Ve Melisa Kesmez, bunu yaparken sade ama derin diliyle öyle bir yazıyor ki insanın içindeki en yumuşak yerlere dokunmayı başarıyor.
O sadeliğin altında öyle yoğun duygular var ki, altını çizdiğim bir sürü satırlar, duygudan duyguya savuran cümleler vardı. Çok etkilendim, muazzam bir kitaptı.
Reklam
Yaşar Kemal'den okuduğum ilk kitap. Yazım tarzı ilk başlarda karışık geldi ama kitap aktı gitti zaten kısa 102 sayfa. Babası öldürülen küçük Hasan'ın toplum baskısı ile nasıl annesini öldürdüğünü ve iç dünyasındaki çatışmayı okuyoruz.
Hasan'ın annesi Esme bu ölümden suçlu tutuluyor ve sözde namus adı altında öldürülmesi isteniyor ama nedense kimse bunu yapmıyor. Babaannesi, amcaları ve köydeki insanlar inanılmaz bir baskı ve saçma söylemlerle Hasan'ı buna itiyor. İnanılmaz sinir bozuldu, okurken bile yeter demek istedim bazı yerlerde ama bu maalesef ki günümüzde bile hala devam ediyor. Esme'ye inanılmaz üzüldüm, hayatı başkalarının zorlamalarıyla geçmiş. Hasan ise toplumun diğer bir kurbanı. Kitapta iç dünyasındaki inişler çıkışlar veriliyor ve o kadar gerçekçi dille verilmiş ki hissediyorsunuz. Bir yerde annesini seven ve korumak isteyen çocuk, diğer yerde toplumun inanılmaz baskısına göz göre göre yaşamak isteyen çocuk. Büyük bir iç çelişki. Romanın sonunu bilmeme rağmen hadi bulun bir yol böyle olmasın diye umut ettim.
Agatha Christie'den okuduğum 3.kitap. Diğer kitaplarından daha farklı bir olay örgüsüne sahip. Katilin kim olduğunu başta söyleyip ve bunu iyi bir zemine oturtup kitaba öyle devam ettiriyor. Son sayfalara geldiğinde aslında yanıldığımızı anlıyoruz. O yönden biraz olaylar çabucak gelişti gibi geldi bana. Okuduğum diğer kitaplarına bayılmıştım ama bu kitap o kadar zevk vermedi. Yine de her zamanki gibi akıcı, heyecanlı bir kitaptı.
Melisa Kesmez'in okuduğum ilk kitabı. Yalın, duru ama bir o kadar da lezzetli bir dili var ki tanıştığıma çok memnun oldum. Kesinlikle diğer kitaplarını da okuyacağım. Cümlelerine, betimlemelerine, anlatım şekline bayıldığım bir yazar oldu.
Kitapta 3 kısım var, bunlar birbiriyle bağlantılı. İlk önce annenin, sonra kızın, daha sonra da babanın gözünden yarım kalmışlıklar, terk edilişler, çaresizlikler, tekrar ayağa kalkışlar... Galiba en sevdiğim kısım anne Nergis'in kısmıydı. Anne olmaya, olmamaya, olmak istemeye, olamamaya dair düşünceleri beni çok etkiledi.
Kitabı çok yoğun duygusallıkla okudum, bazı cümleler beni darmaduman etti, bazıları ise ağlattı bazen de tebessüm ettirdi.
