Murat Aktan
@daimakitap1
312 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Özellikle polisiye ve psikoloji ağırlıklı kitaplarda, suçlunun zihnine girmeyi severiz. Ne düşünüyor, nasıl hareket ediyor, dikkatle takip ederiz satırları. Ve hepsinde de çarpık, sağlıksız bir zihin karşılar bizi. Klinik psikolog #stantonsamenow un da 50 yıllık kariyeri boyunca üzerinde çalıştığı konu bu.
Yıllardır hayat hikayeleri içeren kurgularda üzerinde durulan bazı kalıplaşmış düşünceler okuyoruz. Ekonomik yetersizlikler, çocukluk travmaları, yasa dışı madde kullanımı, ölüm içerikli bilgisayar oyunları, sürekli kavga gürültünün içinde büyüyen çocuk... Tüm bunlar suçun ana sebebi olarak karşımıza çıkıyor. Ki yazar da mesleğinin ilk yıllarında buna benzer görüşleri benimsiyormuş. Fakat daha sonra bir hastanenin Suçlu Davranışları Araştırma Programı'nda, Dr Samuel Yochelson ile birlikte, suçlularla yaptıkları binlerce saat görüşmelerden sonra fikirleri tamamen değişmiş. Çok nadir vakalar dışında, psikolojik rahatsızlıkları da sosyo ekonomik koşulları da, çocukluk travmalarını da suçun sebebi olarak görmüyor.
Kitapta verdiği onlarca örneği ve bakış açısını okuyunca kesinlikle hak veriyorsunuz. Yazar diyor ki, suçluların düşünme yapıları farklı. Sorumluluk almak istemiyorlar, empati kavramları hiç yok, her daim haklı olduklarına ve mağdur olduklarına inanıyorlar. Sizin hayatınızı karartan bir olay, onlar için bazen bir heyecan, bazen bir hak olarak görülüyor. Zengin olduğu halde, çalabiliyorken neden para vereyim düşüncesi mesela. Veya kanınızı donduracak, bir suçludan duyduğu şu cümle: 'Tecavüz yasal olsaydı başka bir suç işlerdim.' Hayır, yazar deli olduklarını ya da dürtülerini kontrol edemediklerini de kabul etmiyor. Çünkü bu insanlar bu suçları herkesin gözü önünde işlemiyor. Gizli gizli çalabiliyorsa, plan program yapabiliyorsa, hem zekidir, hem de kendini
"İnsan doğduğu hayatı belirleyemez belki ama yaşayacağı hayata vereceği yönü belirlemek kendi elindedir."
"İnsanoğlu büyük yanılgıların eşiğinde yaşar, gün gelir yolunu kaybeder; halbuki mutluluk bir çocuğun gözlerinin içinde saklıdır."
Kitap biterken düşünceler dönüyor kafamda. İnsanoğlu köklerini merak eder. Sevgi dolu bir ortamda büyüse de başlangıç noktasına bir anlam yüklemeden duramaz. Eğer Ali bu arayışa düşmeseydi daha mı iyi olurdu diyorum. Sonra sevginin iyileştirici yanı geliyor aklıma. Acaba Asiye ile aynı yolda ilerleyebilseydi... Sonra düşünüyorum; hayat keşkeler, acabalar, neden lerle ilgilenmez. Bazen yaşanması gereken yaşanır. Ama kader tüm bunlar demek de doğru gelmiyor hiç. Çünkü bakıyorum ki bu hikaye, seçimlerle ilerlemiş. Evet üç adamın yolu bir noktada, belki de kaderin etkisi ile kesişmiş. Fakat öncesi de sonrası da seçimlerden ibaret.
Kemal ve Zeynep ailelerine rağmen birbirlerini seçmişler. Sevgi ve saygı dolu bir yuvaları olmuş. Hiç isyan etmemişler ama bir evlatları olmasını da çok istemişler. O gece kucaklarına bırakılan bebeği de özlemle sahiplenmeleri bundan olmuş. Yasin, bir geliri olmasına rağmen, parayı seçmiş o gece. Neye aracılık ettiğini çok da düşünmemiş. Celal ise... İnsan bile olamamış ki seçimi konuşulsun...
Hüzünlü bir hikaye mi derseniz evet çok acı. Ama esas üzücü olan şu ki; kitabı bitirdiğinizde bunların gerçek bir hayat hikayesinden yola çıkılarak yazılmış olmasına hiç şaşırmıyorsunuz. Çünkü maalesef bunların bir yerlerde yaşandığını biliyorsunuz.
Yazarın kalemi çok başarılı. Okuru yormadan ama merakla okutan bir kurgu oluşturmuş. Bir cinayetle başlayan hikaye o güne nasıl geldi ve bundan sonra ne olacak sorularıyla hız kesmeden ilerliyor. Tüm cevaplar sonlara saklanmış. Üzücü olsa da hayatın içinden okunmaya değer bir hikaye.
