İşler bir kere kötü gitmeye başladığında durduramazsın.Ardı arkası kesilmez. Dibe battıkça batarsın. Bir noktadan sonra her şeyin normale dönmesi için değilde işlerin bundan daha kötüye gitmemesi için dua edersin.İşte ben de tam o noktadayım.
İlla bağıra çağıra haykırmak mı gerekir sevdiğini? Gösterişli hediyelerle ya da şaşalı cümlelerle süslemek mi gerek sevgiyi? Ne gözlerine bakıp söyleyebilirim ne de pazarlayabilirim ben sevgimi.