Zavallı halk! Zavallı insanlar! Hem soyulurlar,
hem de birbirlerini soyarlar.
Tanrı sevgisi için büyük mabetler inşa ediyorlar, sonra bu mabetlerin önündeki meydanlıkta binlerce insanı diri diri yakıyorlar. Birtakım kişiler de Tanrı aşkına ölüyor. Ben de artık insanlara, Tanrı’ya isyan ettim.
Sokrates’in, Phidias'ın, Perikles’in çağdaşları, hayatın temel ilkesi olarak şunu öne sürmüşlerdir: “Hiçbir şeyde aşırıya kaçılmamalıdır!
Hiçbir şey tek taraflı olmamalıdır! Her şeyde orta yol gözetilmelidir! Her şey, yerinde, zamanında yapılmalıdır!”
Devlet, yöneticileri iyi ya da kötü, kendi milletlerinin yansımasıdır. Devlet adamları, milli ruhun birer kopyasıdır; halk kitlesinin içinden çıkmıştır. Bir millet nasılsa, devlet adamları da o millet gibidir. Bu sebeple eski zamanlardan beri “her millet, layık olduğu idareye, devlet adamlarına sahip olur.” denilir.