Durmuş Ali ÖZBEK
@dalice
64 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Coşmuş çaylar gibi taşıp coşmadan,
Tene ayaz düştü, canım üşüdü.
Köşelerden bakıp sana koşmadan,
Tene ayaz düştü, canım üşüdü.
Baharı görmeden yaprağım soldu,
Bir koza örmeden liflerim n’oldu,
Sineme ektiğim aşkımı yoldu,
Tene ayaz düştü, canım üşüdü.
Ayrılık acısı düştü serime,
Kavuşmak ne mümkün nazlı yârime,
Merhem kâr eylemez yarelerime,
Tene ayaz düştü, canım üşüdü.
Ateşin savrulur yanık derimden,
Yaralar açıldı her bir yerimden,
Ötemden haber yok, çilem berimden,
Tene ayaz düştü, canım üşüdü.
Özbekoğlu dondum, yanarken harda,
Elimden tutan yok, kalmışım darda,
Oynarlar benimle atılan zarda,
Tene ayaz düştü, canım üşüdü.
25.03.2022 Ermenek
Durmuş Ali ÖZBEK
Eğitimci Yazar
Kültür Bakanlığı Halk Şairi
youtube.com/watch?v=fPT5UB4...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayat, duygularımızın bir yansımasıdır. Sevinçlerimiz, hüzünlerimiz, öfkelerimiz ve heyecanlarımız... Hepsi birer renk gibi ruhumuza dokunur ve bizi biz yapan unsurlar haline gelir. Ancak bazen bir duygu içimizde kirlenmiş hissi uyandırır. Peki, bu nasıl olur? "Bu duygumu kim kirletti?" diye sorduğumuzda, cevabı nerede aramalıyız?
Duygularımız, yaşadığımız olaylar, tanık olduğumuz durumlar ve çevremizdeki insanlarla doğrudan ilişkilidir. Bir çocuğun saf neşesi, bir yetişkinin karmaşık dünyasında yerini kaygıya ya da hayal kırıklığına bırakabilir. Bunun nedeni, çevremizin ve deneyimlerimizin üzerimizde bıraktığı izlerdir. Ancak bu izlerin her biri pozitif değildir. Bazen bir söz, bir bakış ya da bir davranış, duygularımızı lekeleyebilir.
Duyguların kirlenmesi genellikle dış faktörlerden kaynaklanır. Örneğin, birine duyduğunuz güven, bir ihanetle sarsılabilir. Sevgi dolu bir bağ, yanlış anlaşılmalarla zedelenebilir. Çocukken hissettiğiniz saf mutluluk, büyüdükçe hayatın yükleriyle gölgelenebilir. Bu tür durumlar, duygularımızda birer "leke" bırakır ve bu lekeler zamanla büyüyerek duygularımızın doğallığını kaybetmesine yol açar.
Bir başka neden ise toplumsal normlar ve beklentilerdir. Toplumun dayattığı kalıplar, bazen kendi hislerimizi sorgulamamıza neden olabilir. Örneğin, bir başarıdan dolayı hissettiğiniz gurur, başkalarının kıskançlığıyla gölgelenebilir. Ya da kendi mutluluğunuzu ifade etmekten çekinir hale gelebilirsiniz çünkü çevrenizdeki insanlar mutsuzdur. Bu durumlar, duygularınızın özgürce akmasını engeller ve onları kirlenmiş hissetmenize neden olur.
Bir duygunun kirlenmiş olduğunu fark ettiğinizde yapmanız gereken ilk şey, bu hisse neden olan kaynağı bulmaktır. Bu bir kişi mi? Bir olay mı? Yoksa kendi içsel düşünceleriniz mi? Kaynağı belirlemek, çözüm
Ne şu kıt aklımın dümenine
Ne de aklımdaki hayallerime
Ne de kalbimin sahillerine
Taşmışım da sığamadım
Gecenin sessizliği sardı da
Gökyüzü bile dar geldi yıldızlara
Adımlarım bile sığmadı sokaklara
Boş mesafelere adımladığım
Bir yere varamadım
Bir pencere aradım
Sızan ışığıyla selamlaşacağım
Bir ben vardım kaldırımlarda
Bir de sokak köpeği havlamaları
Kımıldayan yaprak hışırtıları
Yankıları karışır park banklarına
Sığamadım oturamadım
Ne geçmişe sığabildim
Ne de geleceğe,
Ne de şu anın
Dar çerçevesine
Bir seni soramadım
Rüzgâr bile suskundu
Ardında bırakıp gittiği
Utanarak bakar kırık dallara
Sığamadım suskunluğuma
Loş ışıklı sokak lambalarından
Bu yollardan hep gelip geçtim bak dostum,
İçimde bir sızı, hüzün vardı sustum.
*
Her adımda bir anı, son kalan bir düş,
Geçmiş gölgesinde her köşe, her dönüş
*
Taşlar tanıdık, yollar eski dost gibi,
Zaman değişmiş, yüzler yabancı şimdi.
*
Gülüşler yankılanırdı hep burada,
Şimdi sessizlik var eski sokaklarda.
*
Gözümden düşen damlalarla yürüdüm,
Her köşede bekleyen, sevdaya güldüm.
*
Bir çocuk kahkahası, bir dostun sesi,
Silinip gitmişler, yok artık hevesi.
*
Baksana dostum bil ki bu yollar bitmez,
Adım başı anı anlatsan tükenmez.
*
Geçmişin ağır yüküyle yürürken de,
Geleceğin ışığı parlar gözlerde.
*
Bu yollardan sen de geçeceksin elbet,
Kimi gün hüzün, kimi gün de müebbet
*
Ama unutma dostum, her adım bir ders,
Hayat bir yolculuk, kıymetli her nefes
*
Yalnızlığın türlü hali var sende,
Sanki sessizlikle konuşur gibi.
Gözlerin bir deniz, derin ve mavi,
Sanki içinde fırtına saklar gibi.
Yalnızlığın bir rengi var sende,
Ne siyah ne beyaz, berraktır
Gri bir gökyüzü gözünde,
Yağmurun izlerini taşır gibi.
Yalnızlığın bir sesi var sende,
Bir şarkı gibi, hüzünlü ve eski,
Sözleri unutulmuş eski melodi,
Titreyen kalbinde saklanır gibi.
Yalnızlığın bir hikâyesi var sende,
Sayfaları sararmış bir kitap
Her cümlesi ayrı bir yara,
Her yarada gizli bir umut gibi,
Yalnızlığın bir anlamı var sende,
Belki bir arayış, belki bir bekleyiş,
Ama her ne olursa olsun,
Kendi içinde derin bir güzellik gibi.
03.02.2025 Ankara
Durmuş Ali ÖZBEK
Eğitimci Yazar
Kültür Bakanlığı Halk Şairi
edebiyatevi.com/yazi/302349/yal...