Damla
@damlaaf
Bu genelde terk edilmişlik duygusu uzun vadede kişilikleri sağlamlaştırabilecekken değersiz kılmayı başlamıştı.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Böylece herkes günü gününe ve gökyüzüne karşı yapayalnız yaşamayı kabul etmek zorunda kaldı.
Bazen kendimizi hayal gücümüzün kollarına bırakmamız,dışarıdan gelen birisinin kapımızı çalmasını ya da merdivende tanıdık bir ayak sesini beklemiş ve böyle anlarda, trenlerin seferden çekildiğini unutmayı kabul etmemiz ve normalde akşam ekspresinin getireceği bir yolcunun mahalleye varabilecegi saatte evde bulunacak biçimde kendimizi ayarlamamız; tabi ki bu oyunlar süremeyecekti. Hep bir an geliyordu ve trenlerin kente girmediğini açıkça anlıyorduk. Ve o zaman, ayrılığın uzun süreli olacağını ve zamanla kendimize bir düzen vermemiz gerektiğini biliyorduk. İşte o adnan sonra, hapsedilmişlik konumumuza yeniden dönüyorduk,artık yanlızca geçmişimiz vardı ve aramızdan bazıları geleceği yaşamaya eğilimli olsa bile,hayal gücünün kendisine güvenenlerde açtığı yaraları görerek hemen, en azından ellerinden geldiğince çabuk, bundan vazgeçiyorlardı.