Öncelikle kitaptaki bölümler gayet yeterli uzunlukta ve kesinlikle insanı sıkmıyor. Yazarın üslubu, cümlelerindeki akış bu kitabı bir çırpıda okunabilir hale getiriyor. Kitaba başlar başlamaz çocukların gözünden büyüklerin nasıl algılandığı ve anlaşıldığı üzerine değinildiğini anlıyorsunuz. Bu sayede kitap daha keyifli hale geliyor. İçerikte ise hem eleştiriyi hem de mizah üzerinden sunulan gerçekleri bir çocuğun gözünden farketme imkanına sahip oluyorsunuz.Özellikle de bölümlerde iki arkadaşın birbirlerine gönderdikleri mektuplar yer aldığı ve bu mektupların gerçekten bir çocuğun neleri düşünebildiğinden ibaret olduğunu fark ettiğinizdeyse kitap sizin için daha bilgilendirici oluyor. Bazı noktalarda ise çocukların gözünden bir öğretmenin, annenin, babanın ve kardeşin ele alınması, okurken size ben de o yaşlarımda bunu düşünmüştüm, öyle hissetmiştim dedirtebiliyor. Her ne kadar çocukluğu, sadakatli bir arkadaşlık ilişkisini ve genellikle okul dönemini temele alan bir kitap olsa da mektupların içeriğinden kaynaklı olarak hem aile ilişkileri hem de kişisel gelişim açısından insanlara çok şey katabilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum. Her yaş grubunun okuyabileceği bir kitap olmakla birlikte özellikle öğretmen ve ebeveynlerin bu kitabı okumasını öneririm. Okurken eğleneceğiniz ve sizi de çocukluğunuza götürecek, okurken yaşınızı da keyifle küçültmek istediğiniz benim beğendiğim bir kitap oldu.