Damla Diker
@damladkr
Gazi Üniversitesi
Ankara
Ankara
12 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Sohbet havasında önerilerle geçen bir kitap. Kafanız doluyken bile anlayacağınız bir üslup ve içeriğe sahip. Çünkü bir arkadaşınıza akıl danışırken ne gibi bir tavsiye veya fikir alış verişi yapıyorsanız aynısını bu kitapta da bulabiliyorsunuz, her ne kadar bu sebepten dolayı akıcı bir içeriğe sahip olsa da işlenen konu ve verilen önerilerin sürekli benzer olduğuna ve genel geçer tutulduğuna inanıyorum. Bu sebeple vaktiniz varsa okuyun, yoksa daha bilimsel veya özel kitaplar okunması kişisel gelişiminiz için daha yararlı olacaktır.
Reklam
Esra Ezmeci’nin gayet konuşma havasında yazmış olduğu ve ilişkilere karşı neredeyse her konuyu her şekilde ele aldığı bir kitap olmuş. Okurken, sanki videolarını izliyor gibi hissettim. Çünkü cümle yapıları adeta ses tonunu hafızama getirdi. Birçok dikkat edilmesi gereken detaylar olmasına rağmen, ilişkilerde yaptığımız ve yapmakta olduğumuz birçok hatayı da gözler önüne serdi.
Sadece yazarın kitapta çok fazla tekrara düştüğünü ifade edebilirim. Cümlelerin veya konunun birçoğu birkaç bölümde hemen hemen aynıydı. O kadar benzer içeriklere sahip bölümler vardı ki okurken bazen acaba burayı okumuş muydum diye içimden tekrardan geçirdiğim oldu. Bu sebeple kitaptaki sayfa uzunluğunu biraz gereksiz buldum. Onun haricinde ele alınan konu ve verilen öneriler gayet net ve açıktı. Uygulayabilenlere, imkanı olanlara ne mutlu :)
Kitabın arka kapaktaki cümlelerini okuduktan sonra, kesinlikle içeriğini merak edip kitabın tamamını okumak isteyebilirsiniz. Öyle etkili, öyle doğru. A ve Z den, uzaklığın getirdiği yakınlıktan ve birbirleriyle buluştuklarındaki o anlamdan bahsediyor aslında. Ve bunu öyle güzel bir roman içerisinde betimleyerek anlatıyor ki okurken gözünüzde film gibi canlanıyor. Bazı yerlerde fazla karakterler var, fazla yabancı ortam değişikliği oluyor. Oralarda kafanız biraz karışsa da kitabı bırakmayın derim. Devam edin, çünkü sonunda hem her şey özetleniyor hem de beklemediğiniz bir sona kavuşuyor. İçerikte bazı acımasız cümleler, şiddet içerikli betimlemeler var, kapağın arkasında da uyarılıyor. Bu yüzden bazı satırları okurken içten içe kanım çekilmedi değil. Galiba biraz da o yüzden film gibiydi diyorum. Her neyse, okunulmasının hem hayal gücünü geliştireceğini hem de ufuk açacağını düşünüyorum. Ha bir de, az önce kullandığım “her neyse” yi kitabı okuyanlar daha iyi anlayacaktır :) Tavsiye ediyorum.
