damla

"Seni kurtaramadığım için üzgünüm." "Aptal, en azından ölüm döşeğinde kendini düşün."
Edebiyat
Reklam
"Haa.. Demek bu sazan, Ma Moon Ki, öyle mi?" "Onu tanıyor musunuz?" "Onun gibi önemsiz tipleri tanımam ben velet!"
Edebiyat
"Ee nasılmış? Ellerin paramparça oldu ama kendi gücüne şahit olmak çok iyi değil mi?" "Hayır! Hiç de mutlu değilim. Sadece... Onların elinden kurtulmaya çalışmıştım ve bu hale geldiler. Çok korktum onlara bir şey olsaydı..." "Hey! Saldırı anında neden böyle şeyler düşünüyorsun? Bir de Cango'nun işini tek yumrukta bitirmekten bahsediyordun. İstediğin bu değil miydi?" "Ha... Hayır. Böyle bir şey değildi. Güç istememin sebebi kendimi ve etrafımdakileri koruyabilmekti. Başkalarına zarar vermek değil. Eğer yalnızca güçlü olduğum için başkalarına zarar verme hakkını kendimde göreceksem... Cango'dan ne farkım kalır? Cango gibi olmak istemiyorum. Güçlü olmak için güçsüzleri ezmek istemiyorum. "
Edebiyat
"Söylediklerinizin ne anlama geldiğini anladım... Gücüm olmasa da pes etmeden tüm cesaretimle dövüştüm." "Ha? Öyle mi demişim? Neyse, onlara karşı geldiysen öldün demektir. Bol şans. Görüşürüz... "
Edebiyat
Öğretmen haklıydı, ben bir süt çocuğuydum. Korkuyordum... Dayak yemekten korkuyordum. Hatta arkadaşımı bile sattım. Kafayı yedim... Korkudan kafayı yedim! Kendimden nefret ediyorum. O kadar nefret ediyorum ki ölmek istiyorum. Ben bir çöpüm. Fakat bu değişecek... Değişecek!
Edebiyat
Reklam