"İnsanlar nerede?" diye tekrar söze girdi Küçük Prens. "Çölde biraz yalnız gibiyiz..."
"İnsanların olduğu yerde de yalnız hissedebilirsin," dedi yılan.
Kaç kez, ah, kaç kez şu an olduğu gibi var olmanın sıkıntısını, bilmediğim başka bir şeyin özlemini, tüm duyguların bende sonbahara dönerek, dışımdaki o bilinçte hüzünlü bir grilik içinde solduğunu hissettiğimi hissederek acı duymuşumdur - ve hissetmek, sadece hissetmek olduğu için kaygıya dönüşmüştür her seferinde.
Şimdi ben öylece... dünyaya rezil olmuş bir şekilde... yaşamaya devam mı edeceğim? Dünyanın sonu gelseydi keşke. Bunu kaç kez düşünmüşümdür kim bilir. Yine de dünyanın sonu gelmiyor. İşte gördün mü? Tanrı diye bir şey yok.