Sib
@danbi_
Raskolnikov tek bir şeyi biliyordu: Yeniden dirilmişti artık! Yenileşen varlığıyla bunu çok iyi anlıyordu. Sonya ise, o zaten Raskolnikov'un varlığıyla yaşıyordu!..
Aynı günün akşamı, üzerine hapishanenin kapısı örtüldüğü zaman Raskolnikov ranzasına uzanmış Sonya'yı düşünüyordu. Aynı gün, eskiden düşmanları olan öteki mahkumların da kendisine artık bambaşka bir gözle baktıkları duygusuna kapılmıştı. Hatta kendiliğinden gidip onlarla konuştu; onlar da Raskolnikov'a tatlı karşılıklar verdiler. Şimdi bunları gözünün önünden geçiriyordu. Zaten bunun böyle olması gerekiyordu. Şimdi her şeyin birden değişmesi gerekmez miydi?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yaşamınızın kontrolü sizde değil.
Öyle olduğunu düşünebilirsiniz, ama yanılıyorsunuz.
Elbette ki kendi kararlarınızı kendiniz vermekte özgürsünüz.
Bu kitabı kapatabilirsiniz.
O sandalyede oturmaya devam edebilirsiniz.
Ya da gözlerinizi oymak gibi çılgınca bir şey yapabilirsiniz.
Ne isterseniz yapabilirsiniz.
Ama sorun şurada: Ne isteyeceğinizi kontrol edemezsiniz.
Her davranışınızı önceden belirleyen arzularınız ruhunuzun o kadar derinlerine işlemiştir ki, onlara dikkat bile etmezsiniz. Ve bu da sizi mükemmel bir köle yapar.
Bu nedenle, hayatınızı yaşamaya devam edin. Ne isterseniz yapın.
Sadece 'isteklerinizin' tümüyle sizin kontrolünüzde olmadığı gerçeği üzerine kafanızı çok fazla yormamaya çalışın.
Samantha Zinser
3 Mart 1991
Puan vermedi·354 syf.·
2024 28. kitabı
