Postmodern türünde bir kitap. Değer yargılarını sorgulatıyor, bazen insana ne oluyor dedirtebiliyor. Karamsar bir insanın iç dünyasından dünyaya bakıyorsunuz kitaba okurken. Ana karakter bir kadını arıyor, aslında aradığı şey sevgi değil mutluluk. Bazı yerlerde bu kadarı da olmaz dediğim yerler oldu ancak gene de iyi bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
"Tıp nikahlı karım benim, edebiyat ise metresim" Çehov kitaba bu şekilde başlıyor. Hem hekim hem de yazar olan Çehov hikayelerinde karakterleri sağlıkçılardan seçmiş. Hikayeler gayet etkileyici ve akıcı.
Mutsuz insanların bencilliğinin her ikisinin de bütün duygularına egemen olduğu anlaşılıyordu. Çünkü mutsuz insanlar bencil, kinci, acımasız olur, kolaylıkla haksızlık yapar, birbirlerini anlamayacak kadar ahmaklaşırlar. Mutsuzluk insanları birleştirmez, birbirinden koparır; üzüntülerin benzer olduğu, karşılıklı yakınlaşmanın beklendiği durumlarda bile hallerinden oldukça memnun insanlardan daha fazla haksızlık, kötülük yaparlar.