İsminden dolayı olsa gerek, hele ki yazarı tanımıyorsa insan farklı beklentilere girmeye olasılık verebilecek bir kitap.
Sevgi denildiğinde tek türlü bir sevgi gelirdi normalde aklıma; farklı cinslerin birbirini sevmesi diye tanımlarız hatta çoğunlukla sevgiyi. Ancak Fromm kitabında cinsel sevgiyi o kadar yüceltmiyor ki, ona göre eğer içinizde sevgi varsa ve gerçekten birilerini sevdiğinizi düşünüyorsanız evrendeki herkesi sevmelisiniz.
Kardeş sevgisi, anne sevgisi, tanrı sevgisi, cinsel sevgi gibi konuları işleyen, bunları işlerken Freud'a gönderme yapan ve dili ağır olmayan bir kitap. Bir süre baş ucu kitabım olacaktır kendisi. Kaçırmak istemediğim, dönüp dönüp daha iyi anlamak istediğim konular var kitapta.