Osman DARGIN
@darginosman
Şu anda okuduğu kitap
İnsanlara dini anlatabilmek için, İslam’ın özünden sapmadan çağın dilini konuşabilmek gerekir. Zira hayat modernleşmişken, kendini kalıplaşmış ifadelerin ve halktan kopuk bir üslubun içine hapsetmek; insanı yalnızlaştırır, dini de ulaşılmaz kılar. Toplumdan soyutlanan bir din dili, muhatabına temas edemez.
Ne yazık ki günümüzde kendini ilimde derin gören, din adına konuştuğunu iddia eden bazı kimseler; gençlerin bulunduğu ortamlara girmeye dahi cesaret edememekte, onları anlamaya çalışmak yerine mesafeyi tercih etmektedir. Oysa ilim, paylaşıldıkça anlam kazanır. Dinden uzaklaşmış insanlara ulaşmayan, onların dünyasına temas etmeyen bilginin ne faydası olabilir ki?
Hakikat, kapalı kapılar ardında değil; insanın içinde yaşadığı hayatın tam ortasında anlatıldığında karşılık bulur…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İslam, hayatı neşesiz kılmaz; ölçüsüz eğlenceyi ve şatafatı sınırlar. Eğlence ancak İslam’ın edep ve sınırları içinde anlamlıdır. Seküler hayatın sunduğu yılbaşı eğlenceleri ise içerik olarak israfı, taşkınlığı ve maneviyatsızlığı normalleştirir.
Mesele sadece başka bir gelenekten gelmesi değildir; içeriğinin İslam dışı olmasıdır. Bu tarz kutlamalar zamanla kalbi gevşetir, ibadeti hafifletir. Yılbaşını kutlamamak eksiklik değil, bilinçtir. Müslüman için değer şatafatta değil, istikameti korumaktadır…
Osman DARGIN
, bir kitap okuduPuan vermedi·432 syf.·
1 saatte okudu
·Okunma: 26 Aralık 2017 00:00
·2017 10. kitabı
Türkiye’de bazı gündüz kuşağı programları, olay çözme bahanesiyle mahremiyeti reytinge kurban ediyor. Aile sırları, günahlar ve utançlar; ıslah için değil, seyirlik olsun diye teşhir ediliyor. Bu, yalnız bireyi değil, bir zamanlar İslam yuvası diye anılan bir memleketin izzetini de ayaklar altına almaktır. En ağır bedeli çocuklar ödüyor. Sürekli ifşa, bağırış ve suçlama izleyen zihinlerde korku, güvensizlik ve ahlaki bulanıklık oluşuyor; ayıp sıradanlaşıyor, yanlış normalleşiyor. Toplumda da tehlikeli bir algı doğuyor: Sorunlar ilimle, adaletle değil, kamera önünde rezil olarak çözülecek sanılıyor.
Oysa dinimizde mahremiyet esastır. Bir insanın hatasını, günahını bırakın topluma, bir kişiye bile teşhir etmek çoğu durumda haramdır. Günah yayılmaz, örtülür; ifşa ıslah değil, vebaldir. Bu yayınlar başka ülkelerde izlendiğinde ise, İslam toplumunun hâliyle alay edilmesine zemin hazırlanıyor. Ne adalet var ne şifa; geriye kalan sadece reyting, kırılmış hayatlar ve örselenmiş bir toplum ahlakı. Reytingle beslenen bu ifşaya seyirci olmayalım!
Genç Werther’in Acıları, sade ve akıcı diliyle insanın iç dünyasını etkileyici biçimde yansıtan bir eser. Werther’in tasavvurları ve hayal gücü güçlü, anlatım ise ağır değil. Sonuç olarak beğendiğim ve ruh hâline dokunan bir eser…
