Anonimleştirme, belki de tüm dünyada geçerli tek yönetim şekliydi; seni kendi kimliğinden soyup kalabalığa, o kalabalığın içinde bir yüzsüzlüğe mahkûm ediyordu..
Çok akıcı, sürükleyici bir kitap değildi ancak verdiği mesajlar açısından etkileyici olduğunu söyleyebilirim. Bir adamın kendi güzelliği ile böbürlenmesi ve portresini yaşlanmasını isteyecek kadar kibirli olmasını anlatan bir kitap. Yaptığı kötülüklerin yanına kâr kalması ve bütün kötülüğün portreye yansıtıp vicdanını ruhunun sesini gözünün önünde belirtmesine rağmen Dorian'ın hâlâ kibrinden vazgeçmemesine şaşırmamak lazım. Kitabın sonunu öyle beklemiyordum açıkçası portreyi parçalamak isterken aslında kendi sonunu getirmesi de şaşırttı.