İlknur
@darwinny_
10 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar çok seviyorum, bazen de hiç birinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil... Sadece yalnızlık ihtiyacı. Öyle günlerim oluyor ki etrafımda küçük bir hareket, en hafif bir ses bile istemiyorum. Taşıp dökülecekk kadar kendi kendimi doyurduğumu hissediyorum.
Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı? Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekil kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?