Çünkü görüş de yalnızca bir başka veri akışından ibarettir; beynin işi ise verileri bütüne katmaktır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Veri akışı hangi bilgiyi taşırsa taşısın ve beyne nasıl ulaşırsa ulaşsın, duyguları da taşıyabilir.
Duygular sadece hedefleriniz ve maruz kaldığınız evrimsel baskılar kapsamında verilerin anlamlarını yansıtır.
Dil tümüyle kapsayıcı değildir; zaten paylaşmakta olduğumuz şeyleri etiketlemenin bir yoludur yalnızca. Ortak deneyimlerle ilgili bir anlaşma sistemidir.
Yeni bir rengi hayal edemediğimiz gerçeği, aslında inanılmayacak kadar çok şey söylüyor. Bir kere, öznel duyusal deneyimlerimizin karşısına dikilmiş ve ötesine bir türlü geçemediğimiz çiti gösteriyor bize. Dolayısıyla yeni bir duyu yaratma becerisi gerçekten de kazanılabilirse bunun çarpıcı sonuçlarından biri, bu duyuyu bir başka kişiye açıklayamayacak olmamızdır. Sözgelimi, morun ne olduğunu bilmek için mor rengi deneyimlemiş olmanız gerekir. Ne kadar kapsamlı olursa olsun kuramsal hiçbir açıklama renk körü bir insanın mor kavramını anlamasını sağlayamaz. Aynı şekilde, doğuştan kör olan bir arkadaşınıza görüş kavramını açıklamaya kalkıştığınızda, ne kadar uğraşırsanız uğraşın arkadaşınız olsa olsa söylediklerinizi anladığı izlenimini verecektir size. Ama sonuçta boşuna bir uğraştır bu. Görme olgusunu anlamak, görme deneyimini gerektirir.