Makam ı DawÛdi
@davutaktepe
Prof. Müzik, Prof. Futbol, Prof. Din, Prof. Tiyatro..
Ha bir de kıyısında ve nefret ettiği ama kaçınamadığı Siyaset.. Ve kitap, Ve kitap, Ve kitap...
Müzisyen
Doktora
İstanbul
Ankara, 5 Temmuz
266 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Haksızlığa tavır..
Haksızlığı her kabul ediş, daha büyüğünü doğuruyor.. Bir nokta daha var. Haksızlığa hücum ederken yeni bir haksızlık yapmamak!
Giresun’un içinde..
Gide gide iki duvar arası,
Kimi kurşun, kimi bıçak yarası...
Mümtaz bu türküyü tanıyordu. Geçen büyük harpte babasıyla Konya'da iken akşamları uğradıkları istasyonda, nakliyat katarlarında sevk edilen askerler, sabaha doğru araba ile şehre sebze taşıyanlar hep bunu söylerlerdi. Yanık bir bestesi vardı. Ona göre geçen harpte Anadolu'nun bütün dramı bu türküdeydi.
- Ne garip! Halka sızlanmak ve şikâyet etmek yakışıyor ve hatta affediliyor, dedi. Geçen harbin türkülerine bakın! Ne muazzam şeylerdir onlar! Daha eskileri de öyle. Mesela Kırım için çıkan türkü gibi. Fakat münevverde hoş görülmüyor. Demek ki onun sızlanma hakkı yok! Demek ki mesulüz.
..mazimizi de yeni baştan kurarız.
Çünkü hadiselerle beraber biz de değişiriz ve biz değişince mazimizi de yeni baştan kurarız.. İnsan kafası böyleydi. Zaman, onda daima yeniden teşekkül ederdi. Hâl, bu biçak sırtı, hem mazinin yükünü taşır hem de onu çizgi çizgi değiştirirdi.
İnsan insanı malzeme gibi kullanıyor.
İnsanoğlu insana yüklenerek yaşıyor. Hatta sanatkârlar bile, senin o evliya ruhlu dediğin insanlar bile. O gece Dede Efendi bize nasıl yüklenmişti? Şimdi son defa için dinlediğim keman konçertosunda Beethoven bana nasıl yükleniyor? Hatta onlar, ötekilerinden daha fazla. Çünkü üst üste kendi ruhlarının hastalıklarını bize aşılıyorlar.
“Muharebe olursa bu hamal askere gidecek! Ben de gideceğim! Fakat arada bir fark var. Ben M. Hitler'i ve fikirlerini tanıyor veona kızıyorum. Onunla sevine sevine dövüşürüm. Fakat bu biçare ne Almanya'nın ne de bu fikirlerin farkında. Bilmediği, tanımadığı bir davaya karşı harp edecek; belki de ölecek!”