Can Özsoy
@dawsoncan
Mutluluğun tanımı bir bardak kahve eşliğinde okunan güzel bir kitap.
Jose Saramago ustanın gençlik yıllarında yazmış olduğu ve kendi isteği üzerine ölümünden sonra basılan kitabıdır.Aslında kitap kaybolmaktan çok o günün koşullarında yazarın ilk romanı olması ve kar kaygısı ile sürgüne yollanmış bir kitaptır. Kitap eşinin yazdığı ön söz ile başlıyor ve yine eşinin deyimi ile Çatıdaki Pencere kişilerin romanıdır. Bir apartmanda yaşayan genel olarak fakir insanların hayatlarına ışık tutan güzel bir kitap. Kitabı okurken nedense Fransız edebiyatı okuyormuşum gibi hissettim. Ayrıca yazarın bir çok kitabını okumuş birisi olarak bu kitapta noktalama işaretleri, karşılıklı diyaloglarda kimin ne söylediğinin genel anlamda diğer kitaplarına göre daha belirgin olduğunu düşünüyorum. Jose Saramago'yu bu kitapla tanımış olsaydım eminim diğer kitaplarını okurken daha çok zorluk çekerdim. Yorumun başlarında romanın kişiler romanı olduğunu belirtmiştim gerçekten de hayatın her kesiminden farklı kimselerin hayatları akıcı bir şekilde resmedilmiş kitabı okurken sanki romanın içinde çatı katından insanların hayatlarını seyrediyormuş gibi hissettiriyor. Belirtmeden geçmek istemiyorum kitabı okurken biraz da Kemal Sunal'ın Kapıcılar Kralı filmindeki apartmanı düşünmeden edemedim. Son olarak kitaptaki karakterlerden Ayakkabı tamircisi Silvestre ile Abel in diyologları diğerlerine göre bir tık daha severek okudum. Herkese iyi okumalar.
