modern barbarlıkları meşrulaştırmak yahut örtbas et mek adına işlenen zihnî ve ahlakî cinayetler, modernliğin hiç de masum olmadığını ima ediyor. Bilim ve teknolojinin sunduğu yeni imkânlarla gi derek daha yıkıcı ve yok edici hale gelen modern toplumlar, barbarlığın tarihte görülmemiş örneklerine imza atabiliyor.
Yaratılışın kokusunu duyamayanlar, varlığın sırrına eremezler. Sesin kozmik ahengini yitirdiği, kokunun kozmetik sanayiine indirgendiği bir gürültü ve imaj çağında yaratılışın ritmini hissetmek kolay bir iş değildir.