Oysa kadın öyle bir varlıktır ki,her gün bir parça daha bitirir kalbindeki adamı ve kendini
bu acıyı alıştırır,her gün biraz daha acıyı ruhuna doldurur. Büyük bir acıyla aniden karşılaşmak yerine parça parça acıya alışmak sizce de daha akıllıca bir yöntem değil mi?