Sahici ilişkide hayranlığa yer yoktur; çünkü, sahici ilişkide, iki kişi, birbirini iyi tanır -ya da iyi tanımağa çalışır(lar)-; iyi tanınınca da, her kişide ne kadar 'büyüklük' yücelik varsa, bir o kadar da 'küçüklük' , alçaklık olduğu görülür - görebilen, görür.
İlişkide, kişiler, ötekinin yönelimlerini, isteklerini, arzularını hesaba katarlar -ben, senin; sen, benim-; ama bu, ötekinin 'talep'leri biçiminde ortaya çıkarsa, bağımlılık oluşur.
İlişki, bağlılık olmalıdır; bağımlılık değil.
"Hayır, özgür değilsin," dedi. "Senin bağlı bulunduğun ip, öbür insanlarınkinden biraz daha uzun; hepsi bu kadar! Senin patron, uzun ipin var, gidip geliyor, kendini özgür sanıyorsun. İpi koparmadın mıydı da..."