Damla Keskin
@ddamlakeskin
Burası biraz dağınık!
"İnsan ölmek için doğar."
Emıle Zola'dan okuduğum ilk eser. Yazarın dili sade ve akıcı. Eserin sayfa sayısı bir hayli az. Toplamda 38 sayfadan oluşur.
Bu kitapta 5 olağan ölüm öyküsü var. Tüm hikayeler kısa. Kahramanlar, hayatlarının ölüm levelinde mercek altına alınmış. Süreç; başkahraman tanıtımlarının ardından karakterin sade bir şekilde ölmesi şeklinde ele alınıyor. Bu insanlar farklı statülere, finansal kaynaklara, evlatlara ve eşlere sahipler. Fakat benzer bir yaşam gerçeğiyle yüzleşiyorlar. Ölümle! Hikâyelerde dikkatimi çeken ölen kişilerin yakınlarının umarsızlıklarıydı. Ölen küçük oğullarının yanında içki içen bir aile, karısının öldüğüne değil de dükkânının bir gün kapalı kalmasına içerleyen bir eş! Başta çok şaşırdım, her ölüme nedensiz ağlayan ben bile bir hikâye hariç hiçbir duygu hissetmedim. Emıle Zola, bu basit kurgunun arkasına kesinlikle güçlü bir ana fikir saklamış olmalı! Bence ana fikir ölümün olağanlığında saklı. Yazar ölümün olağanüstü koşullar gerektirmediği, herkesin bir gün öleceği ve ölüm bedeni sardığında başka nedenlere sığınmak yerine kabullenmek gerektiğini basit hikâyeler silsilesiyle anlatmış. Kitapta ilgimi çeken bir nokta var. Toprağın insana randevu vermesi... İnsan doğunca aynı zamanda toprağa dönmek için ondan bir nevi randevu alırmış. Çok garip!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
geceye not1000Kitap
Buram buram Anadolu kokulu bir roman. Karakterlerin hepsi çok tanıdık. Kimimizin babası, kimimizin annesi, kardeşi veya eşi. Bundandır ki kendinizi bu romana hiç yabancı hissetmeyeceksiniz. Onlar, bizden biri veya birileri. Anadolu'nun yazgısı olan hasret bu romana da sirayet etmiş. Bu kuru hasret bir baba ve oğul arasında mekik dokuyor. Bu mekik dokumalara bir de Anadolu'nun bozkırlarında mistik bir at eşlik ediyor. At bozkırda koştukça yüreğim ağzıma geldi, kalbim küt küt hızlıca atmaya başladı. Hiç şüphesiz atın ölüm getireceğini düşündüm. (Spoiler vermeye devam etmeyeceğim:) Roman Anadolu'nun sıradan, sade görünümünü üzerine giymiş diye tasavvur ederken kendinizi uçsuz bucaksız bir bozkırda nefes nefese koşarken bulabilirsiniz. Romana dâir tek eleştirim, çok daha fazlasını okuyabilecekken yarım bırakılmışlığımızadır. Baba oğul arasında okurla paylaşılmayan ama var olan bir his silsilesi vardı. Keşke daha derin ruh tahlillerini okuma şansımız olsaydı. Keyifli okumalar!
Kuşlar Yasına Gider
Kuşlar Yasına Gider"İstediğim çocuklar ölmesin."
