Ormanları düşüncesizce mahvediyorsunuz ve çok geçmeden yeryüzünde hiçbir şey kalmayacak. Tıpkı bunun gibi, insanları da düşüncesizce mahvediyorsunuz ve sayenizde çok geçmeden yeryüzünde ne sadakat, ne iffet, ne de özveri kalacak. Sizin olmayan bir kadına neden ilgisiz kalamıyorsunuz? Çünkü hepinizin içinde bir yıkma, yok etme şeytanı var. Ne ormanlara, ne kuşlara, ne kadınlara, ne de birbirinize acıyorsunuz…
“Düşüncelerim ve duygularım nasıl bana özgüyse, dış dünyaya ilişkin duygularım da bana özgüdür. İki durumda da, deneyimlerim, kendi çemberimin içine düşer ve bu çember, dışarının üzerine kapanmıştır; bütün benzer öğeleriyle her daire, kendisini çevreleyen öbürlerine kapalıdır (saydam değildir)… Sonuç olarak; ruhta beliren bir varoluş olarak görüldüğünde, tüm dünya, herkes için ayrıdır ve o ruha özgüdür.”