Her şey neşe içinde yürürken sadece insanlar, yani yetişkinler, birbirlerini kandırmaktan, üzmekten ve üzülmekten geri kalmıyorlardı. Tanrı'nın hediyesi doğanın bu güzelliği, canlıları birliğe, sevgiye çağırıyor, ama ne yazık ki insanlar kendileri için gerekli bu tanrısal güzelliği, birbirlerine hükmetmek için yine kendilerinin icat ettikleri kurallarla bozuyorlardı.
"-Ben kendi bildiklerimi anlattım. Senin de kendi bildiklerini bana öğretebileceğini düşünmüştüm."
Joseph acı acı güldü.
"-Öğretecek bir şeyim yok. Benim bildiklerim yenilgiye uğradı."