banuk yollarda
@deadpoets
Şu anda okuduğu kitap
Çiziktirmişim bir ara....:
En güzel zamanlar, minnacık ayaklarıma, annemin ayakkabılarını giydiğimde, ‘Topuklarını kıracaksın çıkart’ uyarısından hemen sonra ‘Annem benden daha ağır, o giyince değil de, nasıl olur da ben giyince kırılır ki?’ diye düşüne düşüne aynada kendime bakıp hayrete düştüğüm zamanlardı . Kafanın farklı çalıştığı zamanlar… Ayakkabılar çıkar, sorun uçar giderdi kafadan… Yorgan daha yoldayken biterdi kavga. Çok da üzerinde durup kafa patlatmaya değmezdi bazı şeyler besbelli…
Düz yolda değil de duvar tepelerinde yürürken, bir yanda korku, bir yanda elimi tutan dedemin verdiği huzurla duvar bitene kadar yürüyüp gittiğim zamanlardı o zamanlar.. Tek huzursuzluk ‘Acaba o şekerlerden alır da mı döneriz eve, yoksa almadan mı?’ diye düşünürken yaşanırdı. ‘Dede, paramız var mı?’ diye laf olsun diye sorulur, her seferinde ‘Dedenin parası bitmez kızım’ cevabının alınacağını bile bile merakla beklenirdi o cevap… Şaka maka, dedemin çok parası olduğuna, ve gerçekten de bitmeyeceğine inanırdım da hani… Laf değil, ne de olsa her seferinde alınırdı o şekerlerden.. Bu da demek oluyordu ki, dedem Karun kadar zengindi besbelli…
Aylarca tepesinde oturup ‘‘Bu harf ne, şu harf ne??’’ diye daralttığım, her seferinde bulmaca çözme keyfini bozduğum canım anneanneme ‘’Şu karşıda ‘kiralık’ mı yazıyor?’’ diye sorduğum gün , annemi arayıp ‘’Bu kız okuyor!!!’’ diye bağırıp çağırışına hayretle bakıp, ‘’ İyi bir şey yaptım herhalde, herkes bu kadar sevindiğine göre… Bileydim daha önceden belli ederdim, ben epeydir okuyorum zaten’’ diye düşünüp kendime kızdığım zamanlardı o zamanlar… ‘E bari okula gideyim artık , toplama çıkarmayı da öğrendim mi oldu bu iş, devam etmeme de gerek kalmaz, direk öğretmen olurum ’ diye düşündüğüm, ama daha okula başlamak için 2 senem olduğunu
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hiçbir karşılaşma tesadüf değildir. Hiçbir hissediş, düşünüş, bakış, algılayış, seziş de öyle. Hatta bunların tersi de tesadüf değil. Alışveriş yaptığımız market, yemek yediğimiz lokanta, su içtiğimiz çeşme, yürüdüğümüz kaldırım ve orada yanlarından birer yabancı olarak geçip gittiğimiz insanlar. Tesadüf gibi görünen karşılaşmalar, yolu sorduğumuz herhangi biri, hafifçe çarptığımız insan.
Bize gülümseyen küçük bir çocuk önümüzden aniden uçuveren kuş…Gün boyu yaşadığımız en basit olay bile herhangi bir zihinsel, fiziksel, ruhsal yada duygusal bir olayın tetikleyicisi olur. Küçük ya da büyük…
Bazen hiç hesapta olmayan durumların içine çekiliveririz. Hayal bile etmediğimiz olayları yaşarken buluruz kendimizi. Bir martı çığlığı,bir satıcı bağırışı, alır götürür bizi yıllarca ya da yollarca uzaklara… Hem öğretmen hem de öğrenciyizdir her ilişkinin içinde. Doğduğumuz aile, gittiğimiz okullar, sıra arkadaşımız, sevgilimiz , eşimiz, çocuğumuz vs.
Her ilişki, farklı bir yönümüzün aynasıdır. Ve bizler de onlar için birer aynayız.
Farkındalığımız yükseldikçe, durumları ve ilişkileri yaşarken, kendimizi ve yaşanılanları gözlemlemeye başlarız. Ve eğer yaşadıklarımıza yüksek idrakle bakabilmeyi başarırsak, o ilişki ya da durumu ne için yaşadığımızı kavrarız. Düğmelerimize en fazla basan insanlar, en iyi öğretmenlerimizdir. O ilişkide kurban olmadığımızı anlar, ilişkinin bize neyi öğretmeye çalıştığını kavrarsak, dersimizi alır ve yolumuza devam ederiz. Eğer bunu yapamazsak, o ilişkide ya da durum içinde tutsak olur, ya daha ağır durumlar yaşar ya da daha travmatik durumları (o dersi alıncaya, eksik yönümüzü tamamlayıncaya, kendimizi düzeltinceye kadar) tekrar takrar yaşamaya devam ederiz.
Bazen bazı insanların hayatına yalnızca katalizör olarak gireriz. Onların hayatlarında
''Hayatta kalma arzusu için, bazen gel ağla diye uzatılmış bir omuz yeter. Gel ağla, gel dinlen, gel uyu, gel konuşalım, gel susalım''
ben bu siteyi az evvel buldum. çek keyifli görünüyor. göz atmak isteyen olur diye şuraya adresini bırakıyorum, alabilirsiniz :)
birazoku.com