Hiçlik.
Granger durup Montag ile birlikte geriye baktı. "Herkes
ölünce ardında bir şeyler birakmalı, derdi dedem. Bir çocuk,
bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev veya duvar, yapılmış bir
çift ayakkabı. Veya ekilmiş bir bahçe. Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye; böylece insanlar ektigin o ağaca veya çiçeğe baktığında, sen orada olursun. Ne olduğu önemli değil, dokununca
onu değiştirdiğin ve ellerini çektiğinde sana benzeyeceği bir şeye dönüştürdüğün sürece, derdi. Sadece çim biçen adamla bahçivan arasındaki fark dokunuştadır, derdi. Çimleri biçen adam orada hiç olmamış gibidir; bahçıvansa bir ömür boyu
orada olacak."