ASLI

Ve ilk kan döküldü. Kan beraberinde korkuyu getirdi......Doğaya ve canlılara saldırdılar. Hayvanlar onları terketti... Birbirleriyle ve de doğayla düşman oldular. Kah ayrılmak için kah birleşmek için onun için bunun için birbirleriyle kıyasıya dövüştüler. Savaştıkça birbirlerinden daha çok koptular... Birbirlerini anlamaz oldular. Önce hastalığı ardından tedavisini buldular. Önce düşmanlığı yarattılar ardından kardeşliğin ve insani değerlerin iyi birer savunucusu oldular. Suç beraberinde adaleti ve yasaları getirdi. Adalet ise Giyotini....
Reklam
Doğrusunu söylemek gerekirse orda gördüklerim benim için pek yeni şeyler değildi. Bunları çok daha önceleri, yani henüz bizim dünyamızda iken zaman zaman hissetmiştim. Bunu birçok kez onlara da söyledim. Böylesi bir mutluluğa, hoş sözlere, sevgiye hep özlem duymuştum. Bu güzel sözleri kaç kez rüyalarımda işitmiş ve bir gün gerçekleşmelerini hayal etmiştim. Bu yüzden, galiba sırf bu yüzden çoğu kez güneşin batışını gözyaşları içinde izlemiştim.
Peki bu dünyada da acı var mıydı ? Bizim dünyamızda gerçeğe sadece acıyla ve acıdan geçilerek ulaşılabilirdi. Bizim sevgimizde bile bir parça acı vardır. Zaten biz başka türlü sevmeyi de bilmeyiz..
Dışımdaki dünya benim için tamamiyle önemini yitirmişti. Artık bu dünyada bana ait hiç bir şey yoktu.Bunu içten duyuyor ve hissediyorum...........İşte bu ruh haline kapıldığım günden beri başkalarına kızmaktan hatta onların varlığını düşünmekten bile vazgeçmiştim.

ASLI

, bir kitap okudu
Puan vermedi·132 syf.··
2023 7. kitabı
Fyodor Dostoyevski
8.4/10 · 1.929 okunma
Reklam