Gülünç Bir Adamın Düşü

8,0/10  (3 Oy) · 
29 okunma  · 
3 beğeni  · 
477 gösterim
Ne zaman okusam Dostoyevksi'yi, çarın idam mangası önünde kurşuna dizilmeyi bekleyen o genç üniversite öğrencisi aklıma gelir; hayatında silinmez izler bırakan bu olay sinmiştir yazdığı her satıra. Rus aydınının umutsuzluğu, idealleriyle bunları gerçekleştirmeye soyunduğu toplum arasındaki derin uçurum ve herhalde sadece Rus aydınına has olmayan nihilizm, en alaycı göründüğü hikâyelerinde bile yankılanır. Bu kitaptaki hikâyelerde de öyle. "Berbat Bir Olay"da acımasız bir ironi vardır: tek amacı toplumunun mutluluğu olan bir aydın, topluma daha büyük elem verir sadece. Hayatı boyunca yazdığı belki de tek alaycı hikâye olan "Timsah"ta bile bu nihilizmin izleri vardır; okuduğunuzda acı bir umutsuzluk bırakır geride. Dostoyevski ya manevi bir kurtuluşu vazeder, ya da kurtuluş olmadığını, ama her halükârda umutsuzluk ebedidir. Sanırım insanlığın kaderi hakkında gerçek bir umut ışığı yaktığı tek anlatısı, son hikâyesi olan "Gülünç Bir Adamın Düşü"dür: insana has bütün o zulmeti biz yarattık; oysa yardımı esirgediğimiz o küçük kıza elimizi uzatmak yeter karanlıktan kurtulmak için.
  • Baskı Tarihi:
    Mayıs 2016
  • Sayfa Sayısı:
    132
  • ISBN:
    9786055819521
  • Çeviri:
    Hazal Yalın
  • Yayınevi:
    Helikopter
  • Kitabın Türü:

Kitaptan 9 Alıntı

Önce hastalığı, ardından tedavisini buldular.
Önce düşmanlığı yarattılar, ardından kardeşliğin ve insani değerlerin iyi birer savunucusu oldular.

Gülünç Bir Adamın Düşü, DostoyevskiGülünç Bir Adamın Düşü, Dostoyevski
Ali Yalçın 
17 Oca 2017 · Kitabı okudu · Puan vermedi

"Rüya denen şey nedir? Aslında hayatımız da bir rüya değil midir?"

Gülünç Bir Adamın Düşü, Dostoyevski (Sayfa 195)Gülünç Bir Adamın Düşü, Dostoyevski (Sayfa 195)

tüm eşyam muşamba kaplama bir divan, üstüne kitaplarımı yığdığım bir masa
iki sandalye ve emektar antika bir koltuktan ibaretti.

Gülünç Bir Adamın Düşü, DostoyevskiGülünç Bir Adamın Düşü, Dostoyevski

Neden mi onlara acıyorum. Gerçeği bilmediklerine tabiki. Gerçeği tek başına bilmek ne kadar ağır bir yüktür anlayabilir misiniz "

Gülünç Bir Adamın Düşü, DostoyevskiGülünç Bir Adamın Düşü, Dostoyevski

mum şafak sökene kadar yanıyordu....
odama girdim koltuğuma kuruldum çekmeceden revölveri çıkardım
ve masanın üzerine tam önüme koydum
ona dokunduğum an içimi garip bir duygu kapladı
demek buraya kadarmış diye düşündüm

Gülünç Bir Adamın Düşü, DostoyevskiGülünç Bir Adamın Düşü, Dostoyevski
Seda Güzeler 
26 Eyl 2017 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Herşeyin şaşmadan kabul edildiği düşlerde hep olduğu üzre, kendimi iyice bu düşüncelere alıştırdım.

Gülünç Bir Adamın Düşü, DostoyevskiGülünç Bir Adamın Düşü, Dostoyevski