Güzelliğinden ya da kendimi çok yakın hissettiğim hareketlerinden ve teninden sızan bir ışık, bana dünyanın gitmem gereken merkezinin onun yanı olduğunu hatırlatıyordu.
Caddeden geçen ilk kırmızı araba soldan gelirse Füsun’dan bir haber alacağım, sağdan gelirse daha bekleyeceğim.’’ der, Satsat’ın penceresinden yoldan geçen arabaları sayardım… ‘’Üst geçitteki merdivenin basamakları tek sayıysa, Füsun’u yakında göreceğim,’’ derdim. Basamakların çift çıkması acımı artırır, uğurumun tutması ise beni bir an rahatlatırdı.