En zoru da insanın kendini boşuna yıprattığını anladığı zaman başlıyor. Yıllarca herşeyin önünde tuttuğunuz insanların en küçük tökezlemede yada hatada uzaklaşmasıyla... Neye üzülmeli kaybedilen zamana mı? Kendimizden gidenlere mi? Yanıldığımıza mı?
"Yenikler her zaman kendilerini masum kurbanlar olarak göstermek eğilimindedirler. Ama bu gerçeğe tam uymaz, hiç de masum değildirler. Yenildikleri için suç ludurlar. Kendi halklarına, kendi medeniyetlerine karşı suçludurlar.