Bahtsız millet, bahtsız insanlar! Hem soyuluyorlar hem de birbirlerini soyuyorlar. Tanrı sevgisi için büyük mabetler yapıyorlar. Daha sonra bu mabedin önündeki meydanda binlerce insanı diri diri yakıyorlar. Bunlardan bazıları da tanrı aşkına ölüyor.
Ve ben kendimle çok meşgul olduğum için ve bu kalp yeterince fırtınalı olduğu için başkalarının kendi yolunda gitmesine aldırmıyorum. Keşke onlar da beni kendi halime bıraksalar.
Seni ve çevrendeki yakınlarını parçalamayan bir an yok, senin bir yıkıcı olmadığın, olmak zorunda kalmadığın bir an bile yok; en masum gezinti, binlerce solucanın hayatına mal olur, atılan bir adım karıncaların zorlukla yaptıkları yuvalarını yıkıverir ve küçük dünyayı ezip mezara dönüştürür.