Gönül
@deepreader_
Yalnızlığıma zalimce bir hayranlık duyuyorum
142 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Mutfakta boş boş dolaşırken baharatlığı açtım. Annem baharatları kaşıkla değil, eliyle koyardı. Kırmızı biberin içinde parmak izini gördüm. Bir tutam almış, kapağını kapatmış... O an bir daha hiçbir yerde iz bırakmayacağının farkına vardım.
Sonra başka izler aradım mutfakta, onun eline rastlayabileceğim bir şeyler. İşte o zaman defteri gördüm. Kapağının ucu yağlı ellerinin iziyle parlamıştı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Herkes dertte değil,herkes derste.
Bir yalanı ne kadar çok kişiye,ne kadar sık anlatırsan o kadar kolay gerceğe dönüşüyordu.
Anlaşamamak çok anlaşılır bir nedendi ayrılmak için ama kimseye bu kadar açıklama yeterli gelmiyordu
Bahçıvan ve Ölüm
Puan vermedi·208 syf.··
Beğendi
·2025 55. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 31 Aralık 2025 00:09
“Babam bir bahçıvandı. Şimdiyse bahçe…”
Daha ilk cümlede, bir insanın mesleğinden çok yokluğunun anlatıldığını hissediyorsunuz. Bahçe artık yalnızca bir yer değil; bakılan, korunan, hatırlanan bir hafıza alanı. Ve bu hafıza, bir oğlun babasına duyduğu bağlılıkla katman katman açılıyor.
Metin boyunca anlatıcı, babasını büyük sözlerle yüceltmiyor. Onu gündelik ayrıntılarla yaşatıyor. Alışkanlıklarıyla, suskunluklarıyla, tekrar eden hareketleriyle. Ölüm sahnesi bu yüzden sarsıcı: bir vedayı değil, bir eksiltmeyi anlatıyor.Hayatın içinden sessizce çekilen bir varlık.
Okur, babanın ölümüne değil; ondan geriye kalan ayrıntıların titizlikle korunmasına tanıklık ediyor. Anlatıcının belleği neredeyse bir bahçe gibi çalışıyor: Hiçbir detay rastgele bırakılmıyor, hiçbir anı kurumasına izin verilmiyor.
Bu kitap, bir babayı toprağa değil, hatırlamanın en canlı yerine gömen bir anlatı.