Çelişki tam da buradaydı, yemek istediği vakit kimse ona lokma vermiyordu ama dilediği taktirde yüz binlerce yemek satın alabilecek durumdayken ve iştahı da giderek azalırken sağdan soldan yemek davetleri dayatılıyordu ona. Nasıl oluyordu bu iş? Bunda ne adalet vardı, ne de böyle bir şeyi hak ediyordu. Değişmemişti ki o... Ona para kazandıran bütün o yazıları aç kaldığı o zamanlarda yazmıştı.
Bitirdim ben...
Koydum lavtamı bir kenara,
Neşeli gölgeler sallanıp dururken
Mor yoncalar arasında
Ne ses var artık, ne de seda...
Bitirdim ben...
Koydum lavtamı bir kenara,
Bir zamanlarmış o ardıçkuşları gibi ötüşüm
Erkenden, çiy düşmüş çalıların arasında;
Kesildi şimdi sesim soluğum.
Artık bitkin bir ketenkuşuyum,
Tükendi bildiğim tüm şarkılar,
Ve şakıdığım o anlar.
Bitirdim ben...
Koydum lavtamı bir kenara.
Sen kitaplar okudun ve kendini yapayalnız buldun. İşte ben de sana bu gece kitap okumuş başka insanları tanıştıracağım. Böylece artık sen de yalnız kalmayacaksın.