Yaşamı haketmek gerekir, ben haketmeyen taraftanım.
Sevmeyi, sevilmeyi haketmiyorum.
Beni dinlemeyin, beni sevmeyin, bana bakmayın, bana iyi hissedeceğim şeyler yapmayın.
Canım yanıyor, haketmediğimi hissettiğim her an daha da canımı yakıyor.
Değerli bulmayın mesela beni, değmem hiçbir şeye.
Ne sevilecek bir kalbim ne de değecek bir canım var.
Sizler sadece yanılsamayı görüyorsunuz, gerçekten tanısaydınız sizlerde benim gibi düşünürdünüz.
Lanet bir kafaya sahibim, içeride cinler cirit atıyor sanki.
Kaç insanı canice katlediliyorum tahmin edemezsiniz.
Kafamın içini görme şansınız olsaydı, arkanıza bile bakmadan belki de kaçardınız.
Hatta beni öldürürdünüz.
İnsanların ölümleri için hep korkarım, konusu açıldığında konuşmak dahi istemem.
Her gece nasıl öleceğimi düşünüyorum.
Kendi canıma mı kıyacağım yoksa ecelimle mi öleceğim diye.
Beni sevmeyin, sizi yarı yolda bırakırım.
Bir gün bana değer verirseniz, sabaha buz gibi olmuş ruhsuz bedenimi bulursunuz.
Değmez anlıyor musunuz, bu acıyı çekmenize değmez.