Aşkını itiraf etmeyen onun kirlenmesini, ezilmesini, kahrolmasını hatta yok olmasını göze alamayan bu uğurda savaşamayan insanlara acımak yerine nefret duyuyorum, evet nefret ediyorum onlardan böylesine kutsal böylesine nadide bir duyguyu sırf korkaklık maskesiyle bencilliklerini gizledikleri için, çok yazık. Sayın "Bilinmeyen Kadın"da bende nefret uyandıran karakterlerden oldu, çocuğunu bile söylemekten korktuğu aşkın meyvesi, o meyvenin ağacının gölgesi olduğu için seven kadın, babasını böyle bir güzellikten, o adamı böylesine güzel bir aşktn mahrum bırakan kadından başka hangi duyguyla bahsedebilirdim ki zaten