konstantin levin için köy, yaşam yeriydi, yani sevinçlerin , acıların,çalışmanın yeriydi; sergey ivanoviç için köy, bir yandan çalışmaktan yorulup dinlenmek, diğer yandan ahlak bozukluğuna karşı , memnuniyetle ve yararlarını bilerek aldığı faydalı bir panzehir demekti.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ben yüreğimin sesine göre yaşıyorum, başka türlü yaşayamam
varsın olduğum gibi kalayım, ama başkası gibi davranmayayım. bana ne anna palavno’dan! varsın onlar istedikleri gibi yaşasın , bende istediğim gibi. farklı biri olamam ben.. bunların hiçbiri o şey değil, değil!..
nasıl bir özellik var onda? bu her şeyi boş verme, bu derece sakin olma gücünü ona veren nedir?
önünde Fru-Fru’nun ağır ağır soluyarak yattığını ve başını ona çevirmiş, güzel gözleriyle kendisine baktığını görüyordu