İrem
@delkiren
Şu anda okuduğu kitap
Kitap, insanı içine çeken yoğun bir anlatıma sahip. İlk başta, Ezel’in bu kitaptan uyarlama bir iş olduğunu bildiği için alan, ve aldıktan sonra da aynı sebepten okumaya gerek duymayan ve artık konuşmadığım biri vermişti bana bu kitabı. Ama fark edilmeli ki, kitap kendi başına çok güçlü ve diziden farklı bir hikayesi olan bir eser.
Dumas’ın anlatımı çok sürükleyici; karakterle birlikte boğulmaya başlıyorsunuz. Edmond Dantès’in başına gelenler, adalet ve ihanet kavramlarını sürekli sorgulatıyor. Özellikle doğuya yapılan göndermeler, kitabın atmosferini daha zengin bir hale getiriyor.
Beni en çok etkileyen şey, kitabın sadece tarihi bir macera romanı değil, aynı zamanda insanın iç dünyasına da dokunan bir tarafı olmasıydı. Okurken, hem dönemin toplumsal düzenine hem de bireyin adalet arayışına dair çok şey düşündürüyor. Kitap, insanlık hâllerinin geçmişten günümüze ne kadar değişmeden kaldığını hissettiriyor.
İkinci kitapla birlikte yapboz alanı genişliyor ve parçalar yerine oturuyor. Ayrıca birinci kitaba atıfta bulunulması okuyanın işini cidden kolaylaştırıyor. Dengeyle, özenle kurgulanmış bir hikayeydi, her karakter kendine has, çok güçlü aktarılmış. Her bölüm çekim açısına kadar kafamızda canlandırabileceğimiz film sahnelerinin girişini andıran görkemli bir edayla başlıyordu. Bazen ana karakterin akışından çıkıp başka sulara dalıyor, merakla o suda yüzüp, okuduğumuz sayfalara hayret ediyoruz diyebilirim. Birine tavsiyede bulunmaktan her zaman çekinirim ama bu kitabın gerçekten "oku" diyebileceğim bir yeri var.
Sonuç olarak, Monte Cristo Kontu benim için beklediğimden çok daha güçlü ve derin bir deneyim oldu. Hem hikâyenin akışı hem de yazarın dili sayesinde uzun olmasına rağmen sıkılmadan okudum. Çok hızlı bitti, bunda kitabı emanet olarak görmem ve sahibine teslim
Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım)Alexandre Dumas · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202037,3bin okunma
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Unutma Dersleri.. kitabın adı bile o kadar dertli ki bu bile sebepti kendini okutturmaya. Nermin Yıldırım'ı tanımam ne yazık ki fakat kitabı arkadaşım gibi oldu okuduğum süre boyunca. Birine ödünç veremeyeceğim, birkaç paraya satamayacağım bir eser.
Öğrendiğim şeyler de oldu elbet bu arkadaşımdan; unutmak için hatırlamak gerek. Ve aslında hayatımızda felaket olarak gördüğümüz bazı şeyler belki de bir illüzyondan ibaret. Ancak belirtmeliyim ki kitabın size gerçekten unutmayı öğretmek gibi bir amacı ve telaşı yok. Benim de zaten yoktu ama son sayfayı da okuduktan sonra anladım ki unutmaya ihtiyaç duymamak unutmayı istemekten daha çok isteyeceğim bir erdem.
Neyse işte sonuç olarak hayata bir kere geliyoruz diyor yazar, o yüzden unutulmaz anılar bırakmak gerek kendimize. Farklı kişilikler ve bölümler açılacak bu hayatta bize böylece. Bizde ilerlemenin verdiği hazla o "game" tuşuna bir daha bir daha basacağız mecbur.
Kapak Kızıyla başladığım üçlemeye, ikinci kitabını da okuyup bitirerek eleştirme hakkına eriştim sanırım. Yeşil Peri Gecesi'ne ilk başladığımda ilk kitapla pek alakası yokmuş gibime gelmişti (ki zaten farklı karakterler, farklı hayatlar) ama elbet okudukça açıldı ve daha iyi bağdaştırıp anladım kitabı. Hatta o kadar iyi anladım ki akışı ve yazımıyla sanki kitabı okumuyormuşum da izliyormuşum gibi oldu. Her ne kadar hafifmeşrep de olsa hafiften ziyade olanca ağırlığıyla yüreğe dokunan bir karakter tasarlamış (Şebnem) bize yazar. Yaşanmışlıkların izlerini ve bu izlerin insana neler yaptırabileceğinin bir kanıtını görmüş bulundum. Ayfer Tunç nasıl yapıyor bilmiyorum ama bütün hikayesi gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanmışçasına içimizden, içimden, dünyadan kopup bağrıma yerleşen tarzda bir romana imza atmayı beceriyor.
Kitap aslında her şeyin bir düşünceyle, merakla ve acabayla başladığını gösteriyor. Ve insan düşüncelerinde kendini yanlışa ikna edip her ne kadar suçlu olsa da kurnazca bundan aklanabiliyor. Apaçık bunları okuyoruz, hiç deneyimlemedeğimiz bir olay hakkında empati yapabiliyoruz eser sayesinde. Empatinin iyisi kötüsü olmaz diyerek tabii.
Akıcı ve zor okunmayan bir yazım olduğunu duymuşsunuzdur zaten. Birini anlamak çaba gerektirir ayrıca üslupta bir uğraşın olmaması bizim karakterlere rahatça yönelebilmemizi sağlıyor. Kahraman bakış açısıyla yazılmış ve iki kahraman gözüyle de sunulmuş bize yaşananlar. Gerçekten hakkını vermiş yazar yazdığı kitabın. Yani şöyle olsaydı sanki şurası eksik kalmış dediğim hiçbir şey bulamıyorum şu an. Adının koleksiyoncu olmasının kitabı bitirdiğimde daha çok anlamlı hale gelmesi de dahil manidardı, derindi.
Şunu da söylemek isterim, ana karakterin de belirttiği gibi parayla mutluluk olmaz. Okuyun, anlayacaksınız. Ben de anladım. Çünkü "Ah ah, hep önce bir denemeli diye düşündüm. Al bakalım, denedim işte!" diyen biri gibi düşünüyordum, denemedim ama deneyen birini okudum.
