Doldurulan denize atılan her beton bloğunda, yavruları bırakılıp kendisi toplanan bir sokak köpeğinin son bakışında yer ile göklerin titrediğini seyrede ede mi kalbinin denizinde taş üstüne taş bastın?
Böyle böyle mi sonunda taş kestin?
O zaman mı “ Siz gidin, ben gelmiyorum,” dedin ilk kez?
Ve bu cümlenin içinden bir daha çıkamadın...