Sevinç, uzun süre aci çeken yüreklerde günesten kavrulmus topragin üzerine düsen ciy gibi bir etki yaratir; yürek de toprak da üzerine damlayan bu iyiliksever yagmuru içine çekse de bunu hiç belli etmez.
Bu yazarın okuduğum ilk kitabı olduğu için diğer kitapları ile karşılaştıramayacağım fakat okuduğum en iyi korku romanı mıydı hayır en kötüsü müydü hayır. Vasattı. Bazı kitapların temposu yavaş yavaş artar bazıları size o gerilimi bir anda verir ki ben böyle kitapları genelde bir oturuşta bitiririm. Bu kitapta sorunlu olan şey gidişatın devamlı dalgalanması, heycanlanarak okuduğunuz bir paragraftan sonra anlamsız detaylara uzunca giriliyor. Eğer RS’de değilseniz çok rahatça okursunuz. Sabredip ilerlediğinizde sonu, anlatılmak istenen olayların iç yüzü, aslında elinizdeki kitabın bir polisiye/cinayet kitabı olmaktan çok neye hizmet ettiği konusunda düşünürken kitap ilginizi “tempo”dan ziyade “akış” ile ilginizi çekmeye başlıyor. Tabiki daha heyecanlı bir kitap olmasını ben de dilerdim fakat üstüne sayfalarca anektod yazılmasını gerektirecek kadar kötü değil. Sizi ilginç hislere sürükleyecek.