Dengin Akyol
@denginakyol
Reklam
Cansız ve buz kesen kentte, kendilerini tehdit eden şeyin henüz farkına varmamış birkaç çocuk koşturuyordu. İnsanlığın acısı kadar yaşlı, ama taze bir umut kadar genç bir Tanrı’dan, armağanlarla yüklü o eski günlerin Tanrısından onlara söz edecek cesareti kimse bulamıyordu.
İçimdeki isyandan hiçbir şey hissetmediğim saatler var bu kentte.
Bir kenti tanımanın en bildik yollarından biri de insanların orada nasıl çalıştığına, orada birbirlerini sevdiğine ve nasıl öldüğüne bakmaktır.
Reklam