Geçenlerde spor salonuna yazıldım. Herkes gittigine göre bir bildikleri vardır diye düşündüm. Fakat koşu bandında koşarken kendimi laboratuvar fareleri gibi hissetmekten alıkoyamıyorum. Bir şeyden kaçmıyorsak niye koşuyoruz anlamıyorum. O kadar koşup da bir metre bile yer değiştiremeden aletten indiğimde kendimi aptal gibi hissediyorum. Bu spor işini sürdürebileceğimi sanmıyorum. Yemişim endorfinini Osman, ben durmak istiyorum.
Hayattan hiçbir beklentim yok. Bu delirmiş dünyada tek başınasın, herkese ve her şeye rağmen hålå hayattasın. Bu bile başlı başına oldukça yorucuyken işleri daha da zorlaştırmanın bir manası yok.