Deniz

İnsanın bir kez daha yaşamak istemediği anlar vardır. Yaşamak ne, aklına bile getirmekten kaçındığı, keşke hiç olmasaymış dediği, belleğinin en izbe köşesine fırlatmak istediği, orada kendi kuburuna ebediyen terkedilmiş olarak bıraktığı an: telefonun ahizesi belki elinden düşmemiştir, ama keşke düşeydi dedirtir; yer sarsılmamıştır, ama keşke sarsilsaydi dedirtir; ...
Reklam
Cuma
Buyruk o anda aklına geliyor: " ... yeryüzüne dağılın..." Demek böyle dağılınıyormuş ! Cuma'dan sonra yeryüzüne dağılan insanlar cumasız olarak da dağılabilirmiş ! . Salt o uyariya kulak ver : sonra , namaz eda olunup son bulduğunda yeryüzüne dağılın rızık arayın. DE Kİ : ALLAH RIZIK VERENLERİN EN HAYIRLISIDIR.
Pencereden dışarıya bakıyor. Sokağa, apartmanın arka bahçesine... Gördüğüne anlam yükleme maksadı olmadan gördüğü şeyler gözün sahibine ne söyler? Hiç! Hiçbir şey.
Güz
Güz.. elbette bir yerlere, bir mevsimlere veda etmenin ve yeni bir yerlere, yeni mevsimlere selam vermenin zamanıdır. Bir güz vaktinin öğle yemeğinin bir veda hazırlığını anımsatmasında yadırganacak bir şey yoktu.
Üniversite yatakhanesinin karmaşık dünyasında odamı temiz ve düzenli tutmaya gayret ettim. Bunlar çok küçük iyileşmelerdi ama bana hayatımın kontrolünün bende olduğu duygusunu veriyorlardı. Özgüvenim geri gelmeye başlamıştı.
Reklam