"Biliyor musun?" dedi Arthur, "böyle zamanlarda, yani Betelgeuselü bir adamla bir Vogon havakilidine tıkılıp kaldığımda ve uzayın derinliklerinde havasızlıktan ölmeme azıcık bir zaman kaldığında, keşke gençken annemi dinleseydim diyorum."
"Neden, ne derdi sana?"
"Bilmem, hiç dinlemedim ki."
"Peki, ama ona güvenebilir miyiz?" diye sordu.
"Bana kalsa, ona Dünya'nın sonu gelene kadar güvenirdim," dedi Ford.
"Ya, öyle mi," dedi Arthur, "peki Dünya"nın sonuna ne kadar kaldı?"
"Yaklaşık on iki dakika kadar," dedi Ford, "Haydi, bir içkiye ihtiyacım var."