d
@depresifhaller
18 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
yanlış yaşıyorsun. korka korka seviyorsun birini. öyle seveceksen hiç sevme. sonu korktuğun gibi olacak çünkü. ben artık korkmadan yaşıyorum hayatı. yarını hesaba katmadan seviyorum birini. sadece o anın güzelliğinde kalarak seviyorum. sen de, "yarın yanımda kalır umarım." diye endişeyle değil, sadece şu an yanında oluşunun güzelliğinin tadına vararak sev. elini tutarken, "bir gün bırakmazsın değil mi?" diye sorma mesela. "herkes gidiyor, sen de gitmezsin umarım." deme. getirme aklına böyle şeyleri. bir bakarsın, gitmesinden korktuğun ilk gidenlerden olmuş. sevgisinin biteceğinden korktuğun, senden ilk nefret edenlerden. yapma. çünkü hayatını sen şekillendiriyorsun. ve korktuklarını değil, güzel şeyleri yaşamayı hak ediyorsun.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
bu son kaybın ağırlığıyla kaskatı kesildim. insana dair hiçbir şey kalmadı bende. öyle derin duyguları olan biriydim ki parçalara ayrılırdım eskiden. şimdiyse içim kurak. tabii ki önemsiyorum etrafımdakileri. yalnızca bunun anlaşılması için mücadele veriyorum. karşıma bir duvar çıkıyor. önceden güçlü olduğumu ve hiçbir şeyin beni yıkamayacağını hayal ederdim. şimdi. öyle. güçlüyüm ki. hiçbir şey yıkamıyor beni. ve artık tek hayalim yeniden zayıf olmak.
ölmek nasıl bir ansa yaşamak da bir an. gözlerini kapar ve bütün gereksiz korkuların çözülüp gitmesine izin verirsin. sonra korkudan muaf olan bu yeni varoluş halinde kendine sorarsın, ben kimim? şüpheler olmadan yaşayabilseydim neler yapardım? haksızlığa uğrama korkusu olmadan yaşayabilseydim? acıdan korkmadan sevebilseydim? yarın o tadı nasıl özleyeceğimi düşünmeden, bugünün tadını çıkarabilseydim? zamanın geçişinden ve sevdiklerimi benden çalabileceğinden korkmamış olsaydım? evet. ne yapardım? kimleri umursardım? ne için savaşırdım? hangi yollarda yürürdüm? Nelerden haz alırdım? içimdeki hangi gizemleri çözerdim? kısacası, nasıl yaşardım?
insanlar tarafından hak etmediğim onlarca söz işittim çoğu kez, nasıl bu kadar anlaşılamaz olabilirsin diye kendimi sorguladığım her anda içimde büyük bir mücadele verdim fakat sonra fark ettim ki, insanlar baktıkları açılarla görürler ve zihinlerinde yer edinmiş tabularla anladıklarını sanırlarmış. hepsinden arınmayı tercih ettim böylelikle, çünkü bu hayat benim. bu yol benim, bu zorluklar benim, bu yaşantılar benim, bu hayata dair her şey benim. beni ben kadar anlayabilecek biri olamaz ve böyle bir beklenti içinde de değilim. anlatırım, anlamaz. hadi bir kez daha anlatayım. anlamak istemiyor musun? o hâlde güle güle. arının arkadaşlar arının, bu hayat sizin.
herkes kendi yalnızlığını yaşar, kimisi olup biteni kavrayabilmek için köşesine çekilip hayata uzaktan bakmayı tercih eder. tablosunu bitiren ressam, tabloyu birkaç adım geriden incelemesinin sebebi de budur. insan uzaklaşıp yalnız kaldığında çiçek gibi görünen şeylerin aslında bütün resmi bozduğunu anlar. yalnızlık cesaret örneklerinin en muazzamıdır, gerçeği görebilmek adına.