derdiderun
@derdiderun
Evli
Hüner, şu ömrün amel defterini hoşça dürmektir.
Selâm İsminden Nasip Alan Arif
'es-Selâm" isminin hakikatine eren arif, kendini kötü sıfatlardan arındırır. Kibir, öfke, haset, kin gibi sıfatları bırakır; yerlerine tevazu, merhamet, affedicilik ve sükuneti koyar.
Bir insanın dili "selâm" derken kalbi kin tutuyorsa, o selam kelamı hakiki değildir. Gerçek selam, kalbin esenliğiyle ölçülür. Bu nedenle "Yâ Selâm" diyen kimse, kalbini kötülükten temizlemeye gayret etmelidir. Arif, sadece kendisine değil, çevresine de huzur dağıtmalı ve onun varlığı, bulunduğu meclise esenlik getirmelidir.
Nefis İstikamet SevmezDin
Nefis sürekli rahat ister. Disiplinden hoşlanmaz. İbadeti ertelemek ister, tövbeyi geciktirmek ister, insanı gevşetmek ister. Bu yüzden istikamet biraz da nefse rağmen yürüyebilmektir.
Allah Teala Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyuruyor: "Şüphesiz Rabbimiz Allah'tır' deyip sonra dosdoğru olanların üzerine melekler iner. Onlara: Korkmayın, üzülmeyin, size vaat edilen cennetle sevinin derler." (Fussilet, 30)
Ayette önce iman zikrediliyor, ardından da istikamet. Çünkü inanmak başka, o iman üzere yaşayabilmek başkadır. İnsan doğruyu bilir ama nefsine yenilir. Bazen hakikati sever ama dünyanın cazibesi onu yavaş yavaş başka yerlere çeker. İşte istikamet; bütün bu savrulmalara rağmen yeniden yönünü Allah'a çevirebilmektir.
Belki de hakiki kulluk biraz budur: Her şeye rağmen yeniden Allah'a dönebilmek... Yorulsa da bırakmamak. Dünyanın içinde yaşarken kalbini kaybetmemek..
Aile, gönlün en derin köşesinde daima yanan bir kandildir; ne hayatın sert kasırgaları onu söndürmeye yeter ne de geçip giden yıllar o ısıyı azaltır. Bizler için aile, sadece aynı mekânı paylaşmak değil, aynı gönül dilinin etrafında kenetlenmektir. En yorgun olduğumuz anlarda bir bakışla anlaşıldığımız, bir gülüşle tüm dertlerimizi kapının dışında bıraktığımız o yüce sığınaktır.
Amir bin Abdi Kays (radıyallahu anh) sabah olunca şöyle derdi:
"ALLAH’ım, bu insanlar sabah çıkıp akşam geri dönüyorlar ve her birinin bir ihtiyacı var; Amir’in ihtiyacı ise, Senin onu bağışlamandır."
(İmam Ahmed, Kitabu'z-zühd)