"Düşünüyorum da aşk denilen şey yaşamayı sürdürebilmemiz için zaruri olan bir yakıttır.Aşkımız bir gün bitebilir.Ya da güzel bir şeye dönüşmeyebilir.Ama aşk bitse de birine aşık olmanın,birine aşk beslemenin hatırasına tutunmaya devam ederiz.Ve bu yine de bizim için değerli bir ısı kaynağı olur."
"Hepimiz öyle ya da böyle maske takarak yaşıyoruz.Bu vahşi dünyada maske takmadan yaşanamaz çünkü.Kötü ruhların maskesinin altında meleklerin gerçek yüzü,meleklerin maskesinin altında kötü ruhların gerçek yüzü vardır.Sadece biri olması mümkün değildir.İşte biz buyuz."
okuduysanız with the beatles öyküsünde kızın abisi ve birinci tekil şahıslarımızdan biri(biri diyorum çünkü her öykünün sahibi ayrı bir "ben" dilinden.)karşılaştığında şöyle bir soru geçiyor:
İkinci kez bir araya gelen bu iki kişinin sohbetiyle sembolik olarak ne ifade ediliyor?
okuduysanız ve bu öyküyü hatırlıyorsanız cevap verirseniz sevinirim..
Ayrıca kitap içindeki en sevdiğim bölüm buydu.
"Kuşkusuz her ölüm anidir." dedi Bird. "Ama bir yandan da zamana yayılmıştır.İnsanın zihninde dolanan güzel cümleler gibi.Hem bir anlıktır hem de sonsuza dek uzayabilir hatta sonsuzluk kadar uzun sürebilir.Orada zaman denilen kavram kaybolur.Bir anlamda ben her gün yaşıyorken aslında ölmüş de olabilirim.Yine de gerçek ölüm çok ama çok ağır bir şeydir.O ana dek var olan her şey bir anda tümüyle yok oluverir.Saf bir hiçliğe dönüşür.Benim durumumda,o var olan şey bendim işte."